توسعه شهری پایدار

امروزه شهرها تنها دو درصد سطح زمین را اشغال کرده اند اما ۷۸ درصد از انرژی های تولیدی در جهان را به خود اختصاص داده اند و مسبب تولید ۶۰ درصد از تولید گاز کربن در جهان می‌باشند. در ۱۵ سال آینده، ۵۰۰ شهر عامل رشد جهان و همینطور بزرگ ترین تولید کننده گاز کربن خواهند بود. شهرها همچنین در ارائه خدمات نیز مسوول هستند و بسیاری از آنها در ایجاد راه حلهای توسعه پایدار سهم مهمی دارند. چالش تحولات آب و هوایی و اهداف توسعه پایدار نیازمند پشتوانه مالی دولتی و خصوصی‌ست تا بتواند ظرفیت شهرها را به رشد توسعه پایدار برساند.
تعداد زیادی از شهرهای بزرگ در حال حاضر شاهد رشد جمعیتی هستند. در مناطقی مانند کشورهای جنوب صحرای آفریقا، تنها دو شهر خارج از جنوب آفریقا تاکنون قادر به صدور اوراق قرضه شهری به منظور تامین مالی سرمایه گذاری های محلی (با پشتیبانی دولت) بوده اند. در برخی از مناطق کشورهای در حال پیشرفت، تنها شهرهای بزرگ هستند که درگیر تامین مالی اوراق قرضه می‌باشند. تسهیل دسترسی به سرمایه برای این مناطق شهری مهم در کوتاه مدت و همینطور دسترسی دراز مدت به پشتوانه مالی پایدار، دو عامل اساسی در توسعه اقتصادی و صیانت از محیط زیست می‌باشد.
ایجاد یک صندوق توسعه پایدار شهری می‌تواند از طریق همکاری های جهانی به وجود آید تا بتواند شهرها را به سمت توسعه پایدار رهنمون سازد و یا پاسخی برای معضلات آب و هوایی بیابد. اما بین تقاضای شهرها به منظور نیل به توسعه پایدار و ظرفیت در حال حاضر عوامل دولتی و خصوصی به منظور رسیدن به پشتوانه خوب مالی شکاف بزرگی وجود دارد.نیازهای تامین مالی شفاف و همکاری گسترده در روند تشخیص سرمایه گذاری های راهبردی سبب ایجاد انسجام در دولتهای محلی خواهد شد.

شهرها و توسعه پایدار

امروزه نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کنند. تا سال ۲۰۵۰ چهار میلیارد نفر به شهرها اضافه خواهند شد.  طی سالهای بین ۱۹۵۰ تا ۲۰۵۰، سهم جهانی جمعیت شهرها از یک سوم به حدود دو سوم رسیده است. تقریبا این رشد جمعیت در آینده در کشورهای در حال پیشرفت بوده است. تا سال ۲۰۳۰، از هر ده شهر بزرگ جهان، هفت شهر در آسیا واقع شده اند. ۸۰ درصد از جمعیت کشورهای آمریکای لاتین در شهرها واقع شده اند.
شهرها مسئول حدود ۸۰ درصد از تولید ناخالص ملی در جهان هستند و ۷۰ درصد از گاز کربن جهان نیز در این مناطق به وجود می‌آید.به علت اینکه بسیاری از شهرهای جهان در کنار ساحل بنا شده اند، این شهرها مسوول تحولات آب و هوایی نیز می‌باشند و چنان زیاد هستند که مسبب ۸۰ درصد از هزینه های تغییرات جوی نیز می‌باشند. منابع تولید گازهای گلخانه ای شهرها متفاوت هستند مانند ساختمان ها، حمل و نقل، پسماند، صنایع، تولید انرژی. اما این میزان تولید برای هر شهر کاملا مشخص است: بعنوان مثال، بیش از نیمی از تولید گاز کربن در دهلی نو متعلق به خودروهاست اما در سائو پائولو تقریبا یک چهارم از تولید گازهای گلخانه ای متعلق به جایگاه های دفن زباله می‌باشد.
اما تلاش شهرها در جهان بر رشد توسعه اقتصادی و کاهش تولید گازهای گلخانه ای‌ست. کشورهایی مانند بوگوتا، کلمبیا ، کوریتیبا و برزیل با احداث خطوط پرسرعت اتوبوس تلاش بر کاهش تولید گازهای مخرب محیط زیست کرده‌اند. در سائوپائولو، از محلهای دفن زباله به منظور ایجاد گاز متان استفاده می کنند. این روند سبب شده تا به میزان یازده درصد از تولید گازهای گلخانه ای کاسته شود. اما تنها دو درصد از ابن اقدامات در کشورهای توسعه نیافته اتفاق میافتد.

شهرها با مشکلات مالی روبه رو هستند

در قرون نوزدهم و بیستم، شهرهای اروپایی و آمریکای شمالی از طریق آزاد کردن ارزش زمینها و صدور اوراق قرضه شهری و دیگر تمهیدات، توسعه اقتصادی را تسهیل بخشیدند. با این وجود، بسیاری از شهرها در کشورهای در حال توسعه با کمبود بازار سرمایه و منابع مالی روبرو هستند. هزینه های سرمایه ای و پرداخت های دیر در حوزه زیرساخت ها سبب شده است تا بخش خصوصی نیز پا به عرصه نگذارند.کمبود حمایت مالی همیشه عامل مهمی در جلوگیری از افزایش تولید گاز کربن بوده است.
تنها ۴ درصد از ۵۰۰ شهر بزرگ در کشورهای در حال توسعه دارای نرخ اعتبار جهانی هستند. اگرچه اوراق قرضه شهری در بسیاری از اقتصادهای رو به ظهور مانند برزیل، هند و آفریقای جنوبی اجرا شده اما این اوراق بیشتر ویژه شهرهای بزرگ است. برای مثال، در کشور برزیل تنها سه شهرداری مسوول ۷۰ درصد از اوراق هستند. مالیات محلی بسیاری از شهرها بسیار اندک است و بستگی بسیاری به مالیات بر مستغلات دارد. مالیات های محلی تنها نیم درصد تولید ناخالص ملی در کشورهای در حال توسعه را تامین می کند. مدیریت مالیات بر مستغلات نیز بدون ارزیابی دقیق قابل انجام نیست. شهرهای آفریقایی سه درصد از درآمدهای ملی را دریافت می کند و تنها مسوول ۸ درصد از هزینه های شهری هستند. اما در آسیای شرقی، شهرها عامل ۴۰ درصد از هزینه های محلی می‌باشند.

یکی از قدرتمندترین منابع ایجاد درآمد پایدار، استفاده از زمین هایی ست که به علت رشد پروژه های زیرساختی ارزششان بیشتر شده است. این راهکار می تواند از طریق مالیات بندی بهتر، افزایش بهینه مالیات، ارزیابی های ویژه و طرح بندی زمینها به منظور افزایش ارزش آنها انجام گیرد. کشورهایی مانند برزیل، چین، کلمبیا و هند به طرز موفقیت آمیزی از این رویکرد استفاده می‌نمایند.

ایجاد پایه های مالی توسعه پایدار

اعضاء سازمان ملل به اهداف جهانی توسعه پایدار رسیده‌اند که شامل تبدیل شهرها به مکانی جامع، امن و پایدار می‌شود. اعضاء پنل اهداف توسعه پایدار تاکید کرده اند که نبرد برای توسعه پایدار در شهرها به پیروزی می‌رسد و یا با شکست روبرو می‌شود. در همین حین، واکنش جهانی به تحولات آب و هوایی بستگی به ظرفیت شهرها در رشد سبز و کاهش تولید گازهای گلخانه ای دارد. اگر چه مکانیزم های مالی در حال حاضر ،حامی توسعه پایدار شهری هستند اما مقیاس این تلاش‌ها جوابگوی اهداف جدید و چالشهای حال حاضر نمی‌باشد.
موسسات حال حاضر تلاش زیادی در خصوص تحلیل توسعه پایدار انجام داده‌اند اما عموما نتوانسته‌اند چاره ساز شوند.فنآوری های پاک میتواند نقش مهمی در تحولات آب و هوایی داشته باشد. اما تنها ۱۰ درصد از بودجه به این مسئله در کشورهای فقیر اختصاص یافته است.
طی دو قرن گذشته،دسترسی به وام‌ها و بازارهای مالی عامل اصلی در سرمایه گذاری های زیر ساختی بوده است. این رویکرد اغلب معاف از مالیات است. آزانس توسعه بین الملل، در کشورهایی مانند داکار و سنگاپور با اعطاء وام سبب توسعه پایدار شده است.
ساختار دولتی منابع مالی باید به گونه ای باشد تا بتواند گسیل منابع، همفکری و همینطور میزان تاثیر را تنظیم کند. باید سیاست گذاری ها به گونه ای باشد که بخش خصوص را نیز درگیر خود سازد. در پایان اینکه، منابع مالی توسعه پایدار باید طوری باشد که از موسسات بین المللی استفاده کند تا رویکردی شفاف تر به مسئله مدیریت شهر، کاهش تولید آلاینده ها و اهداف توسعه پایدار داشته باشد.


مترجم: محسن راعی
منبع: www.brookings.org

پاسخ دادن

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید